Ο δεξιοτέχνης του κλαρίνου Άρης Μουγκοπέτρος άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο να αποσυρθεί από την επαγγελματική του πορεία στη μουσική, όχι εξαιτίας του τραυματισμού του, αλλά λόγω βαθύτερων, ψυχολογικών αιτίων που σχετίζονται με την ίδια τη φύση του επαγγέλματος.Το περιστατικό σημειώθηκε το Πάσχα που πέρασε, όταν σε γλέντι στα Τριπόταμα Αχαΐας εξερράγη κροτίδα στο χέρι του. Ο τραυματισμός του ήταν σο…
Ο δεξιοτέχνης του κλαρίνου Άρης Μουγκοπέτρος άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο να αποσυρθεί από την επαγγελματική του πορεία στη μουσική, όχι εξαιτίας του τραυματισμού του, αλλά λόγω βαθύτερων, ψυχολογικών αιτίων που σχετίζονται με την ίδια τη φύση του επαγγέλματος.
Το ατύχημα που άλλαξε τη ζωή του
Το περιστατικό σημειώθηκε το Πάσχα που πέρασε, όταν σε γλέντι στα Τριπόταμα Αχαΐας εξερράγη κροτίδα στο χέρι του. Ο τραυματισμός του ήταν σοβαρός, καθώς υπεβλήθη σε ακρωτηριασμό δύο δαχτύλων και σε χειρουργική επέμβαση στο ένα του μάτι.
Μεταφέρθηκε άμεσα στο νοσοκομείο, όπου ξεκίνησε η δύσκολη πορεία της αποκατάστασης, ενώ έκτοτε ακολουθεί πιστά τις ιατρικές οδηγίες.
Η εξομολόγηση στα social media
Περίπου τρεις μήνες μετά το συμβάν, ο μουσικός προχώρησε σε ανάρτηση στο Instagram το Σάββατο 2 Αυγούστου, μέσα από την οποία άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο να εγκαταλείψει οριστικά την επαγγελματική του πορεία στο κλαρίνο.
Παρότι εξέφρασε την απέραντη αγάπη του για τη μουσική, αποκάλυψε πως το βασικό ζήτημα δεν είναι ο σωματικός τραυματισμός αλλά οι πληγές που έχουν δημιουργηθεί στην ψυχή του.
Όπως ανέφερε στη λεζάντα της δημοσίευσής του:
«Δεν μου αρέσει να σας κουράζω με το να λέω συνέχεια ευχαριστώ… Αλλά πραγματικά η αγάπη που λαμβάνω καθημερινά μέσα από τα μηνύματά σας, τα σχόλια σας αλλά και στον δρόμο είναι θεϊκή.
Δεν ξέρω αν θα ξανά παίξω ή αν θα ξανά κάνω αυτή τη δουλειά και ο λόγος δεν είναι το χέρι μου, το οποίο έπαθε ζημιά, αλλά πολλά άλλα που με έχουν τραυματίσει περισσότερο μέσα στην ψυχή μου γύρω από τη δουλειά αυτή, που με τόσο πάθος αγάπησα όσο τίποτα περισσότερο στον κόσμο ετούτο…
Ένα είναι το σίγουρο όμως… Ότι σας αγαπάω πολύ… Και πραγματικά σας ευχαριστώ για όλα.
Και θα κλείσω με ένα κείμενο που πάντα αγαπούσα το μοναδικού μας συγγραφέα Ν. Καζαντζάκη…
“Δεν ελπίζω τίποτα, δεν φοβάμαι τίποτα, είμαι λεύτερος”.
Ο Άρης σας».