Μια συγκινητική ιστορία από τις τελευταίες στιγμές του Στέλιου Καζαντζίδη φέρνει στο φως η Μαρινέλλα, αποκαλύπτοντας άγνωστες λεπτομέρειες από την επίσκεψή της κοντά του, λίγο πριν το τέλος.«Ήταν βαριά άρρωστος. Είχα καθίσει μαζί του 15 ημέρες. Και εκεί λέγαμε αν θα γίνεις καλά, θα πάμε στο στούντιο…»Η Μαρινέλλα, σε μια σπάνια και εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη που είχε δώσει στον Τάσο Τρύφωνος, μίλ…
Μια συγκινητική ιστορία από τις τελευταίες στιγμές του Στέλιου Καζαντζίδη φέρνει στο φως η Μαρινέλλα, αποκαλύπτοντας άγνωστες λεπτομέρειες από την επίσκεψή της κοντά του, λίγο πριν το τέλος.
Η επίσκεψη της Μαρινέλλας στο Όφενμπαχ
«Ήταν βαριά άρρωστος. Είχα καθίσει μαζί του 15 ημέρες. Και εκεί λέγαμε αν θα γίνεις καλά, θα πάμε στο στούντιο…»
Η Μαρινέλλα, σε μια σπάνια και εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη που είχε δώσει στον Τάσο Τρύφωνος, μίλησε για ένα άγνωστο ταξίδι της στη γερμανική πόλη Όφενμπαχ. Εκεί νοσηλευόταν ο Στέλιος Καζαντζίδης το 2001, αμέσως μετά τη διάγνωση του με καρκίνο.
“Είχα πάει στη Γερμανία για να τον δω. Στο Όφενμπαχ. Ήταν βαριά άρρωστος. Είχα καθίσει μαζί του 15 ημέρες. Και εκεί λέγαμε αν θα γίνεις καλά, θα πάμε στο στούντιο. Είδα ότι άνοιγε τα μάτια του με λαχτάρα και χαρά και σαν να το ήθελε αυτό, να του είχε λείψει αυτό. Δεν έζησε για να το κάνουμε αυτό”, είχε εξομολογηθεί με συγκίνηση η Μαρινέλλα.
Η σχέση που δημιούργησε με τον γιατρό του
Για την περίοδο της νοσηλείας του σπουδαίου ερμηνευτή είχε μιλήσει και ο Νίκος Ζάμπογλου, τότε διευθυντής και καθηγητής της Ογκολογικής και Ακτινοθεραπευτικής Κλινικής του νοσοκομείου στο Όφενμπαχ.
“Όταν το 2001 διαγνώστηκε με καρκίνο, ο Στέλιος ήρθε στη Γερμανία για θεραπεία στην κλινική μου. Αναπτύξαμε μια ιδιαίτερη σχέση. Όταν έμαθε ότι η σύζυγός μου ήταν έγκυος, ζήτησε να βαφτίσει τον γιο μου. Δυστυχώς δεν πρόλαβε. Ωστόσο, τον Άρη μου τον βάφτισε η Βάσω, η σύζυγος του Στέλιου. Έτσι, έστω και χωρίς εκείνον, γίναμε κουμπάροι”, είχε δηλώσει ο Νίκος Ζάμπογλου στο lemesosblog.gr.
Η στάση ζωής του Καζαντζίδη μέχρι το τέλος
“Αυτός ήταν ο Στέλιος. Να προσθέσω επίσης, ότι όταν ήταν στην κλινική μου στο Όφενμπαχ, εκδήλωσαν ενδιαφέρον να τον επισκεφθούν δεκάδες πολιτικοί κι άλλα δημόσια πρόσωπα. Ο Στέλιος αρνήθηκε ευγενικά. Δεν ήθελε να δει κανένα. Μια μέρα κτύπησε την πόρτα της κλινικής ένας 16χρονος Έλληνας, γιος μεταναστών. Είχε πάρει το τρένο από το Βισμπάντεν και στη συνέχεια λεωφορείο, για να φτάσει στο Όφενμπαχ μόνο και μόνο για να δει τον Καζαντζίδη, τον οποίο είχε γνωρίσει μέσα από τις κασέτες του πατέρα του. Τον ενημέρωσα προσωπικά. “Και τον έχεις έξω να περιμένει; Πες στο παιδί να περάσει” μου είπε χωρίς δεύτερη σκέψη.
Ο νεαρός μπήκε στο δωμάτιο, ο Στέλιος του έσφιξε το χέρι και έμειναν μαζί για αρκετή ώρα. Αυτός ήταν ο Στέλιος. Ένας αυθεντικός, απλός και αγνός τροβαδούρος, όπως ακριβώς φαινόταν και μέσα από τα τραγούδια του. Έβαζε την αξιοπρέπεια πάνω από τα χρήματα, πάνω από τις δημόσιες σχέσεις και πάνω από κάθε μορφή δημοσιότητας. Και αυτά τα χαρακτηριστικά τα κράτησε μέχρι το τέλος”, είχε προσθέσει.
