Ο Πέτρος Φιλιππίδης υπήρξε επί δεκαετίες μία από τις πιο γνωστές φιγούρες της ελληνικής υποκριτικής. Ωστόσο, το όνομά του πλέον έχει συνδεθεί περισσότερο με την κοινωνική κατακραυγή παρά με τα καλλιτεχνικά του επιτεύγματα, μετά την καταδίκη του για δύο απόπειρες βιασμού. Το άλλοτε λαμπρό προφίλ του κατέρρευσε, επηρεάζοντας ανεπανόρθωτα τόσο την καριέρα του όσο και την αντίληψη του κοινού απέναντί …
Ο Πέτρος Φιλιππίδης υπήρξε επί δεκαετίες μία από τις πιο γνωστές φιγούρες της ελληνικής υποκριτικής. Ωστόσο, το όνομά του πλέον έχει συνδεθεί περισσότερο με την κοινωνική κατακραυγή παρά με τα καλλιτεχνικά του επιτεύγματα, μετά την καταδίκη του για δύο απόπειρες βιασμού. Το άλλοτε λαμπρό προφίλ του κατέρρευσε, επηρεάζοντας ανεπανόρθωτα τόσο την καριέρα του όσο και την αντίληψη του κοινού απέναντί του.
Γεννημένος το 1963 στην Αθήνα, ο Πέτρος Φιλιππίδης αναζήτησε την καλλιτεχνική του ταυτότητα από νεαρή ηλικία, ακολουθώντας τελικά τη θεατρική τέχνη. Είχε όλες τις προϋποθέσεις για μια σημαντική πορεία, με σπουδές σε καταξιωμένες σχολές και συνεργασίες με κορυφαίους δασκάλους του θεάτρου.
Έντονη παρουσία σε θέατρο και τηλεόραση
Το 1986 σε ηλικία 24 ετών αποφοίτησε από την Σχολή Θεάτρου Κάρολου Κουν και πρωταγωνίστησε στις θεατρικές παραστάσεις Ιππείς, Αχαρνής, Αγαμέμνων, Όρνιθες, Πέρσες, Προμηθέας Δεσμώτης και τέλος στις Θεσμοφοριάζουσες. «Για μένα επιτυχία ήταν το ότι μπόρεσα και μπήκα στο θέατρο. Ότι πέτυχα το όνειρό μου να μπω στο Θέατρο Τέχνης και να δουλέψω με τον Κάρολο Κουν, τον Λαζάνη, τον Κουγιουμτζή, τον Αρμένη, τον Δεγαΐτη κ.λπ. Από εκεί και πέρα ξεκίνησε μια πολύ καλή πορεία μέσα στο Θέατρο Τέχνης, καθώς ο Κουν τους ανθρώπους που είχαν ταλέντο τους εκμεταλλευόταν (με την καλή έννοια). Ευτύχησα 5 χρόνια να συνεργάζομαι με αυτούς τους ανθρώπους. Ακόμη και το ότι ήμουν στο Χορό στους «Ιππείς», το θεωρώ επιτυχία» είχε δηλώσει ο Πέτρος Φιλιππίδης σε συνέντευξή του στο Athensmagazine.
Φωτογραφία EUROKINISSI
Οι μεγαλύτερες επιτυχίες όμως ήρθαν με δυο ρόλους που αρχικά είχε ερμηνεύσει και αποθεώσει ο Κώστας Χατζηχρήστος. Ο μπακαλόγατος στο Θέατρο Μουσούρη, παράσταση που ανέβηκε για 3 συνεχόμενες θεατρικές σεζόν και ο Ηλίας του 16ου στον κινηματογράφο. Όπως αναφέρει ο δημοσιογράφος Λευτέρης Θεοδωρακόπουλος «…Εκείνη την περίοδο στο Μουσούρη είχε ανεβάσει τον Μπακαλόγατο και αποφασίζει να κάνει κινηματογράφο. Έτσι το 2008 σιδερώνει ξανά την στολή του αστυνομικού και αναβιώνει τον «Ηλία του 16ου». Μια επιτυχία μεγάλη που οι εισπράξεις ρευστοποίησαν την απήχηση του κόσμου. Ο Χατζηχρήστος μια δύσκολη και απαιτητική θεατρική προσωπικότητα είχε αποδοθεί πλήρως από τον Φιλιππίδη ο οποίος μάλιστα είχε προσθέσει και δικά του κομμάτια και είχε προσαρμόσει τους ρόλους πάνω του, τόσο στο θέατρο όσο και στον κινηματογράφο.»
Ο Φιλιππίδης θεωρείται από τους πρώτους που μετέφεραν παλιές ελληνικές ταινίες στη θεατρική σκηνή, ξεκινώντας το 2006 σκηνοθετώντας την Άννα Παναγιωτοπούλου στη «Θεία από το Σικάγο». Παράλληλα, έχει υπάρξει καθηγητής υποκριτικής στις δραματικές σχολές των: Βασίλη Διαμαντόπουλου, Κώστα Καζάκου, Πράξη 7, και Εθνικού Θεάτρου.
Ο Πέτρος Φιλιππίδης έχει πρωταγωνιστήσει σε σειρές που σημείωσαν μεγάλη επιτυχία στην ελληνική τηλεόραση. Το «Χάι Ροκ» με συμπρωταγωνιστή τον Τάσο Χαλκιά ήταν ένα μεγάλο τηλεοπτικό hit στις αρχές της ιδιωτικής τηλεόρασης ενώ μερικές δεκαετίες μετά, ο ρόλος του Νικηφόρου στο «Πενήντα Πενήντα» άφησε εποχή. «Αν Υπήρχες θα σε Χώριζα», «Ο Πέτρος και τα κορίτσια του», «Σε Λα Βι, «Το κλειδί», «Δροσουλίτες», «Διαπλεκόμενοι», «Εκπαιδεύοντας τον Μπάμπη», «Λάκης ο Γλυκούλης» είναι μερικές ακόμη σειρές που σημείωσαν επιτυχία και έκαναν τον ηθοποιό ιδιαιτέρως δημοφιλή και αγαπητό στο τηλεοπτικό κοινό.
Ωστόσο, τα σοβαρά αδικήματα για τα οποία καταδικάστηκε, επισκίασαν κάθε θετικό στοιχείο της καριέρας του. Τα τηλεοπτικά δίκτυα και θεατρικοί παραγωγοί έσπευσαν να αποστασιοποιηθούν, αφαιρώντας το όνομά του από αφίσες, προγράμματα και μαζικά ακυρώνοντας συνεργασίες. Παραστάσεις διακόπηκαν και συνέργειες διαλύθηκαν, με το καλλιτεχνικό του κεφάλαιο να χάνει κάθε αξία στα μάτια των επαγγελματιών αλλά και του κοινού. Αν και η οικογένειά του βρέθηκε στο επίκεντρο της δημοσιότητας, η κοινωνική αντίδραση δεν περιορίστηκε μόνο στον ίδιο, αλλά ακούμπησε και το στενό του περιβάλλον. Η επιλογή του γιου του να ακολουθήσει παρόμοιο επαγγελματικό μονοπάτι βρέθηκε κι αυτή στο δημόσιο σχολιασμό και υπό τη σκιά των πράξεων του Φιλιππίδη.
O Πέτρος Φιλιππίδης είναι παντρεμένος με την Ελπίδα Νίνου και έχει έναν γιο τον Δημήτρη, ο οποίος είναι 27 ετών και ολοκληρώσει τις θεατρικές σπουδές στο Εθνικό Θέατρο.
Διαβάστε επίσης
Πέτρος Φιλιππίδης: Η ραγδαία αλλαγή της δημόσιας εικόνας του
Η αποκάλυψη και η τελεσίδικη καταδίκη του Φιλιππίδη για δύο απόπειρες βιασμού προκάλεσαν αποτροπιασμό και οργή. Το κοινό, που μέχρι πρότινος γελούσε και διασκέδαζε με τις ερμηνείες του, εξέφρασε απογοήτευση αλλά και ανοιχτή καταδίκη για τη σοβαρότητα των εγκλημάτων. Μεγάλο μέρος της κοινωνίας αλλά και του καλλιτεχνικού κόσμου ζήτησε ξεκάθαρες αποστάσεις – ενδεικτικές της ανάγκης για δικαιοσύνη, σεβασμό και νέο ήθος στον ελληνικό πολιτισμό.
Κανένα άλλο κομμάτι της ζωής και του έργου του δεν κατάφερε να αντισταθμίσει τον αντίκτυπο των αποκαλύψεων και της ενοχής του. Παλιοί συνεργάτες αποστασιοποιήθηκαν δημόσια, τηλεοπτικά δίκτυα «κατέβασαν» σειρές και θεατρικές αίθουσες έκλεισαν τις πόρτες τους στο όνομά του.
Φωτογραφία EUROKINISSI
Η υπόθεση Φιλιππίδη δεν αποτέλεσε μόνο μια προσωπική πτώση. Άγγιξε ένα ευρύτερο θέμα για τον τρόπο με τον οποίο η κακοποίηση και η ανισότητα αντιμετωπίζονται στην καλλιτεχνική βιομηχανία της χώρας. Η πρωτοφανής κατακραυγή αποτύπωσε την τάση μηδενικής ανοχής σε τέτοια φαινόμενα.
Η πορεία του Πέτρου Φιλιππίδη είναι πλέον συνδεδεμένη με απογοήτευση, οργή και κοινωνική αποδοκιμασία. Κάποτε σύμβολο γέλιου και δημιουργίας, σήμερα παραμένει παράδειγμα προς αποφυγή — σημείο αναφοράς σε μια αναγκαία συζήτηση για τα όρια, τις ευθύνες και τις συνέπειες στη δημόσια και καλλιτεχνική ζωή. Οι πράξεις του έπληξαν βαριά τον ίδιο, το επαγγελματικό του αποτύπωμα και την εμπιστοσύνη του κοινού στους ανθρώπους της τέχνης, αποδεικνύοντας πως ο πραγματικός αντίκτυπος μιας δημόσιας περσόνας κρίνονται από πολύ περισσότερα από το ταλέντο τους.
Δείτε και αυτά