Ίλια Θεοτοκά: Πέθανε η διακεκριμένη ψυχολόγοςΈφυγε από τη ζωή το βράδυ της Πέμπτης 30 Ιουλίου 2026 η διακεκριμένη ψυχολόγος Ίλια Θεοτοκά, έπειτα από μια γενναία και αθόρυβη μάχη με τον καρκίνο.Υπάρχουν απώλειες που δύσκολα μπορούν να αποτυπωθούν με λόγια. Για εμένα, η Ίλια Θεοτοκά δεν ήταν μόνο μία καταξιωμένη επιστήμονας, μια εξαιρετική επαγγελματίας και μια γυναίκα με πολύτιμη προσφορά στον χώρο…
Ίλια Θεοτοκά: Πέθανε η διακεκριμένη ψυχολόγος
Έφυγε από τη ζωή το βράδυ της Πέμπτης 30 Ιουλίου 2026 η διακεκριμένη ψυχολόγος Ίλια Θεοτοκά, έπειτα από μια γενναία και αθόρυβη μάχη με τον καρκίνο.
Υπάρχουν απώλειες που δύσκολα μπορούν να αποτυπωθούν με λόγια. Για εμένα, η Ίλια Θεοτοκά δεν ήταν μόνο μία καταξιωμένη επιστήμονας, μια εξαιρετική επαγγελματίας και μια γυναίκα με πολύτιμη προσφορά στον χώρο της ψυχικής υγείας. Ήταν μια αγαπημένη φίλη και ένας άνθρωπος που γνώριζα από τα παιδικά μας χρόνια.
Η είδηση του θανάτου της βυθίζει στη θλίψη την οικογένεια, τους φίλους και τους ανθρώπους που την αγάπησαν, αλλά και ολόκληρη την επιστημονική κοινότητα. Η Ίλια αντιμετώπισε τον καρκίνο με αξιοθαύμαστη αξιοπρέπεια, γενναιότητα και διακριτικότητα.
Δεν επέτρεψε στη σκληρή δοκιμασία να αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο στεκόταν απέναντι στους ανθρώπους. Συνέχισε να προσφέρει καλοσύνη, δύναμη και ουσιαστικό ενδιαφέρον σε όσους βρίσκονταν γύρω της.
Μέχρι την τελευταία στιγμή παρέμεινε η Ίλια που όλοι γνωρίζαμε: ευγενική, αξιοπρεπής, δοτική και ουσιαστικά παρούσα. Είχε αφιερώσει ολόκληρη τη ζωή της στο να ακούει τον πόνο των άλλων και να τους βοηθά να βρίσκουν ξανά τη δύναμη για να σταθούν στα πόδια τους.
«Γνωριζόμασταν από παιδιά»
Για εμένα, ο θάνατός της έχει μια έντονα προσωπική διάσταση. Γνωριζόμασταν από παιδιά και, παρά τα χρόνια που πέρασαν, η Ίλια δεν έχασε ποτέ εκείνη τη σπάνια ποιότητα που τη διέκρινε από μικρή.
Η ευγένειά της ήταν αυθεντική και ανεπιτήδευτη, ενώ το ενδιαφέρον της για τον άνθρωπο που βρισκόταν απέναντί της έβγαινε αβίαστα. Δεν χρειαζόταν να πει πολλά για να σε κάνει να νιώσεις ασφαλής.
Ήξερε πραγματικά να ακούει. Μπορούσε να παρατηρεί χωρίς να κατακρίνει και να βρίσκει τη σωστή λέξη ακριβώς τη στιγμή που τη χρειαζόσουν. Πίσω από την εξαιρετική επιστημονική της κατάρτιση βρισκόταν μια φωτεινή και ζεστή προσωπικότητα, προικισμένη με βαθιά και αληθινή ενσυναίσθηση.
Εξαιρετική επαγγελματίας, αλλά πρώτα απ’ όλα εξαιρετικός άνθρωπος. Αυτό ήταν το σημαντικότερο χάρισμά της και αυτό θα μείνει στη μνήμη όσων είχαν την τύχη να τη γνωρίσουν, να συνεργαστούν μαζί της ή να δεχθούν τη βοήθειά της.
Μια ζωή αφιερωμένη στην ψυχική υγεία
Η Δρ. Ίλια Θεοτοκά εργάστηκε επί 23 χρόνια ως κλινική ψυχολόγος και ψυχοθεραπεύτρια στην Ψυχιατρική Κλινική του Πανεπιστημίου Αθηνών, στο Αιγινήτειο Νοσοκομείο. Παράλληλα, διατηρούσε το ιδιωτικό της γραφείο.
Ολοκλήρωσε τις πτυχιακές και μεταπτυχιακές σπουδές της στην Κλινική και Εξελικτική Ψυχολογία, στη Σχολή Ψυχολογίας του Πανεπιστημίου της Γενεύης. Η διδακτορική διατριβή της επικεντρώθηκε στην κατάθλιψη στους ενήλικες.
Στην αρχή της επαγγελματικής της πορείας εργάστηκε στην Πανεπιστημιακή Ψυχιατρική Υπηρεσία για το Παιδί και τον Έφηβο στη Λωζάνη. Μετά την επιστροφή της στην Ελλάδα προσέφερε τις υπηρεσίες της για έξι χρόνια στο Ψυχιατρικό Νοσοκομείο Αττικής «Δρομοκαΐτειο».
Η επιστημονική διαδρομή της υπήρξε ιδιαίτερα πλούσια και πολύπλευρη. Δίδαξε Ψυχολογία στη Σχολή Αξιωματικών της Ελληνικής Αστυνομίας, στη Σχολή Δημόσιας Υγείας και στην Οδοντιατρική Σχολή Αθηνών, καθώς και σε εκπαιδευτικά κέντρα που απευθύνονταν σε δασκάλους και καθηγητές.
Παράλληλα, υπέγραψε επιστημονικά άρθρα και κεφάλαια σε ελληνικές και διεθνείς εκδόσεις. Είχε επίσης λάβει μέρος ως ομιλήτρια σε περισσότερα από 150 συνέδρια, τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό.
Στην πρώτη γραμμή για τον άνθρωπο
Η Ίλια Θεοτοκά δεν περιόρισε ποτέ τη δράση της μέσα σε ένα γραφείο ή στους χώρους ενός νοσοκομείου. Βρισκόταν σταθερά στην πρώτη γραμμή της ενημέρωσης, επιδιώκοντας να μεταφέρει την επιστημονική γνώση με τρόπο απλό, κατανοητό και χρήσιμο για κάθε άνθρωπο και κάθε οικογένεια.
Ασχολήθηκε εκτενώς με τις εξαρτήσεις, την κατάθλιψη, την ψυχολογία των παιδιών και των εφήβων, τη νεανική παραβατικότητα, την ενδοοικογενειακή και κοινωνική βία, αλλά και τον εθισμό στις οθόνες και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
Τα τελευταία χρόνια είχε αναφερθεί επανειλημμένα στις ψυχολογικές επιπτώσεις της πανδημίας, του εγκλεισμού και των αλλεπάλληλων κρίσεων. Τόνιζε, παράλληλα, τη σημασία της ενσυναίσθησης, της αλληλεγγύης και της ουσιαστικής ανθρώπινης επικοινωνίας.
Η προσφορά της επεκτάθηκε και στην ψυχολογική υποστήριξη ανθρώπων που ζούσαν με χρόνιες ή σοβαρές παθήσεις. Μιλούσε για τις δυσκολίες που καλούνται να αντιμετωπίσουν οι ασθενείς με πολλαπλή σκλήρυνση, οι ογκολογικοί ασθενείς, αλλά και οι οικογένειές τους.
Η δημοσιογραφική κοινότητα την περιέβαλλε με ξεχωριστή αγάπη και σεβασμό. Ήταν πάντοτε διαθέσιμη να εξηγήσει, να συμβουλεύσει και να αναδείξει τις πραγματικές διαστάσεις σύνθετων κοινωνικών και ψυχολογικών ζητημάτων, χωρίς υπερβολές και εύκολες εντυπώσεις.
Μιλούσε με επιστημονική ακρίβεια, διατηρώντας ταυτόχρονα την απλότητα, τη ζεστασιά και τη βαθιά ανθρωπιά που τη χαρακτήριζαν.
Η τελευταία μάχη με τον καρκίνο
Η ζωή επιφύλαξε και στην ίδια μια εξαιρετικά σκληρή δοκιμασία. Η Ίλια αγωνίστηκε απέναντι στον καρκίνο με τον ίδιο τρόπο που είχε επιλέξει να πορεύεται σε ολόκληρη τη ζωή της: με αξιοπρέπεια, ψυχική δύναμη και γενναιότητα, χωρίς να μιλά για τη μάχη της και τραβώντας «κουπί» ολομόναχη μαζί με τον σύζυγό της.
Δεν επέτρεψε στην ασθένεια να καθορίσει την ταυτότητά της. Προστάτεψε την προσωπική της ζωή και τους ανθρώπους που αγαπούσε, συνεχίζοντας να στέκεται όρθια με μια δύναμη που συγκινούσε όσους γνώριζαν τι περνούσε.
Ακόμη και στις πιο δύσκολες ημέρες, δεν έχασε το χαμόγελο, την ευγένεια και το ενδιαφέρον της για τους άλλους. Παρέμεινε η ίδια φωτεινή παρουσία, ακόμη και όταν η δική της ζωή δοκιμαζόταν σκληρά.
Ίσως αυτή να αποτελεί και την ισχυρότερη παρακαταθήκη της: η αξιοπρέπεια δεν είναι μόνο ο τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίζουμε τις εύκολες ημέρες, αλλά κυρίως η στάση που κρατάμε μπροστά στις μεγαλύτερες δοκιμασίες της ζωής.
Καλό ταξίδι, αγαπημένη μου Ίλια
Σήμερα δεν αποχαιρετούμε μόνο μια σπουδαία κλινική ψυχολόγο και ψυχοθεραπεύτρια. Αποχαιρετούμε μια γυναίκα που αφιέρωσε τη ζωή της στην ανακούφιση του ανθρώπινου πόνου.
Μια επιστήμονα με συνέπεια, ήθος και κύρος. Μια πολύτιμη φίλη. Έναν σπάνιο άνθρωπο που προσέφερε χωρίς θόρυβο και βρισκόταν πραγματικά δίπλα σε εκείνους που τη χρειάζονταν.
Η Ίλια Θεοτοκά αφήνει πίσω της ένα σπουδαίο επιστημονικό έργο. Πάνω απ’ όλα, όμως, αφήνει ανεξίτηλο το αποτύπωμά της στις ζωές των ανθρώπων που βοήθησε.
Σε όσους την εμπιστεύτηκαν, συνεργάστηκαν μαζί της, άκουσαν τις συμβουλές της και κατάφεραν μέσα από τα λόγια της να ανακαλύψουν μια μικρή χαραμάδα ελπίδας.
Καλό ταξίδι, αγαπημένη μου Ίλια.
Θα σε θυμάμαι όπως πραγματικά ήσουν: φωτεινή, ευγενική, γενναία και ανθρώπινη. Με το χαμόγελο, τη διακριτικότητά σου και εκείνη τη σπάνια ικανότητα να δίνεις δύναμη στους άλλους, ακόμη και όταν εσύ η ίδια περνούσες τη μεγαλύτερη δοκιμασία σου.
Τα ειλικρινή μου συλλυπητήρια στην οικογένειά της και στον σύζυγό της, τον καρδιοχειρουργό Γρηγόρη Χρυσοστομίδη. Εύχομαι να αντλήσουν δύναμη από την αγάπη που εισέπραξε η Ίλια και από τη βεβαιότητα ότι το πέρασμά της από τη ζωή άφησε πίσω του ένα ουσιαστικό και ανεξίτηλο φως.
Πηγή: youweekly.gr
Δείτε και αυτά