Στις 28 Φεβρουαρίου 2023, η ζωή της οικογένειας Χούπα άλλαξε για πάντα. Η μεγαλύτερη κόρη, Ελπίδα επέβαινε στο μοιραίο Intercity 65 και έχασε τη ζωή της στο δυστύχημα των Τεμπών. Το όνειρό της να τελειώσει την Αρχιτεκτονική έμεινε στη μέση. Ο πατέρας της, Χρήστος Χούπας έχει μείνει για πάντα σε εκείνο το βράδυ.Το μεσημέρι του προηγούμενου Σαββάτου, μας υποδέχτηκε στην Αταλάντη, στο μέρος όπου μεγά…
Στις 28 Φεβρουαρίου 2023, η ζωή της οικογένειας Χούπα άλλαξε για πάντα. Η μεγαλύτερη κόρη, Ελπίδα επέβαινε στο μοιραίο Intercity 65 και έχασε τη ζωή της στο δυστύχημα των Τεμπών. Το όνειρό της να τελειώσει την Αρχιτεκτονική έμεινε στη μέση. Ο πατέρας της, Χρήστος Χούπας έχει μείνει για πάντα σε εκείνο το βράδυ.
Το μεσημέρι του προηγούμενου Σαββάτου, μας υποδέχτηκε στην Αταλάντη, στο μέρος όπου μεγάλωσε η Ελπίδα. Μας έδειξε το οικογενειακό εργαστήριο. Δεξιά και αριστερά δημιουργίες της Ελπίδας. Ένας χώρος που η ανάμνησή της είναι ακόμη ζωντανή και δεν πρόκειται να ξεθωριάσει.
Ο κύριος Χρήστος Χούπας μιλάει αποκλειστικά στο Athensmagazine.gr
Ο κύριος Χρήστος Χούπας -ένας «ζεστός» άνθρωπος που μόνο αγάπη έχει να δώσει- μας οδήγησε στο καφενείο της πλατείας και μας κέρασε έναν καφέ. Αυτός και η γυναίκα του μας «άνοιξαν» τις αγκαλιές του και μας μίλησαν για όλα όσα ένας γονιός δεν πρέπει να μιλήσει. Η κυρία Μίνα δεν επιθυμούσε να φανεί στην κάμερα, αλλά είχαμε τη χαρά να τη γνωρίσουμε και να συνομιλήσουμε μαζί της. Προτιμά να κρατάει σε ιδιωτικό επίπεδο τον πόνο της. Μία γυναίκα δυνατή και φιλική που πλέον κρατάει για την ίδια τον πόνο που αισθάνεται καθημερινά για την Ελπίδα της. Όπως μας εκμυστηρεύτηκε ο κύριος Χούπας, η γυναίκα του δεν είναι πλέον τόσο δοτική όσο στο παρελθόν. Είναι ευγνώμων για αυτή για τα τρία υπέροχα παιδιά που μεγαλώσανε μαζί.
Διαβάστε επίσης
Το εργαστήριο της οικογένειας Χούπα
Κάτω από τον μεγάλο πλάτανο, ο μπαμπάς της Ελπίδας μας ξεδίπλωσε με δάκρυα στα μάτια την ιστορία του εγκλήματος των Τεμπών. Την ιστορία της κόρης του, των άλλων 56 που δεν γύρισαν ποτέ σπίτι και των οικογενειών τους που καλούνται να διαχειριστούν έναν τεράστιο πόνο και να παλέψουν για τη δικαίωση των ανθρώπων τους.
Οι δημιουργίες της Ελπίδας στο εργαστήριο της οικογένειας Χούπα
«Συστήνομαι ως μπαμπάς της Ελπίδας»
«Μετά τον θάνατο της Ελπίδας δεν συστήνομαι ως Χρήστος Χούπας. Είμαι ο μπαμπάς της Ελπίδας. Βιώνουμε μία ανείπωτη στεναχώρια. Έχω ζήσει πολλές δυσκολίες στη ζωή μου αλλά δεν ξέρω εάν αυτό που ζούμε τώρα θα με νικήσει ή θα το νικήσω. Η κόρη μου μεγάλωσε στην Αταλάντη και σπούδασε στην Πάτρα και στη Θεσσαλονίκη. Ήταν παιδί διαβαστερό και είχε βάλει υψηλά τον πήχη στη ζωή της, επιδιώκοντας να πάρει και το πτυχίο της Αρχιτεκτονικής. Έδωσε εξετάσεις και ήταν ανάμεσα στα 13 άτομα που μπήκαν στην Αρχιτεκτονική! Ανάμεσα στα 300 άτομα, ξεχώρισε. Το κορίτσι αυτό ήθελε να τα κάνει όλα.
Τη λέγαμε η Ελπίδα η extreme και Μέρκελ! Ήταν προικισμένη με πολλά χαρίσματα και ήταν αδύνατο να μην βάλει κάτι στόχο της ζωής της και να μην το πετύχει. Η Ελπίδα όμως είχε ένα άτυχο τέλος γιατί πίστεψε τον υπουργό Μεταφορών, Κώστα Καραμανλή. Αυτός ο άνθρωπος είναι ο δολοφόνος των παιδιών μας. Χωρίς τσίπα, αφάνισε μία ολόκληρη κωμόπολη. Αρνήθηκε να καθίσει στο εδώλιο. Σε αυτή τη χώρα, είμαστε όλοι ίσοι αλλά κάποιοι είναι πιο ίσοι από τους άλλους. Αρκεί να σε λένε Καραμανλή. Κάποτε μας κυβερνούσαν τα τζάκια. Τώρα μας κυβερνούν τα κούτσουρα από τα τζάκια. Ένας από αυτά τα κούτσουρα είναι ο Καραμαλής».
Η Ελπίδα περνούσε πολύ όμορφα στην Αθήνα με τους φίλους της. Θα ευχόταν να διαρκούσαν περισσότερο αυτές οι στιγμές, αλλά έπρεπε να επιστρέψει στη Θεσσαλονίκη λόγω φοιτητικών υποχρεώσεων.
«Η κόρη μου ταξίδευε από Αθήνα προς Θεσσαλονίκη. Μαζί με την κολλητή της πήγαν να αποχαιρετήσουν έναν παιδικό της φίλο που θα έφευγε για να υπηρετήσει στον στρατό. Γυρνώντας στο σπίτι της μετά από μήνες, είδαμε τα πράγματά της όπως τα είχε αφήσει: τα πιρούνια στην κουζίνα, τα γυαλιά της στο γραφείο, οι κατασκευές της… Πίστευε ότι θα πεταγόταν στην Αθήνα και θα επέστρεφε μετά στην καθημερινότητά της. Ο Καραμανλής δεν την άφησε όμως να γυρίσει πίσω», μας αποκαλύπτει συγκινημένος ο κος Χούπας.
«Κάποιοι πλούτισαν και εμείς πήραμε ως προίκα το μάρμαρο»
Τι πήγε τόσο λάθος που οδήγησε στον θάνατο 57 αθώων ανθρώπων; Σύμφωνα με τον μπαμπά της Ελπίδας, τίποτα δεν λειτουργούσε σωστά. «Υπήρχαν τέσσερα συστήματα ασφαλείας για να εκμηδενίσουν το ανθρώπινο λάθος και δεν είχε τεθεί σε εφαρμογή κανένα. Ο Καραμανλής εξαπάτησε τα παιδιά μας και διαβεβαίωνε ότι τα τρένα είναι ασφαλή, ενώ γνώριζε ότι τίποτα δεν λειτουργούσε. Εάν λειτουργούσε καλά το σύστημα πέδησης, θα είχαν ακινητοποιηθεί τα τρένα.
Η Ελπίδα Χούπα
Δεν εφαρμόστηκε η σύμβαση 717, αν και ο σιδηρόδρομος χρηματοδοτήθηκε με πακτωλά ποσά από την ΕΕ. Και πώς αξιοποιήθηκαν τα ποσά αυτά; Κάποιοι πλούτισαν και εμείς πήραμε ως προίκα το μάρμαρο. 2×1. Βάλαμε εκεί μέσα τα παιδιά μας. Τα περισσότερα θύματα ήταν νέοι άνθρωποι. Άνθρωποι με τις κιθάρες τους, με χαρά και όνειρα.
Το τρένο ήταν το πιο ασφαλές μέσο αλλά το αποδυνάμωσαν. Η εισαγγελέας Λάουρα Κοβέσι πρέπει να ρίξει άπλετο φως σε αυτό ζήτημα. Ο Σερραϊκός λαός ψήφισε τον αδίστακτο δολοφόνο Κώστα Καραμανλή και βγήκε ξανά βουλευτής. Έπεσε κομματική γραμμή να μην τον αγγίξει τίποτα. Σήμερα διώκεται σε βαθμό πλημμελήματος, που είναι η πιο απλή διαβάθμιση. Εδώ και 8 χρόνια δεν υπάρχει το πταίσμα. Έπρεπε όμως να είχε κατηγορηθεί σε βαθμό κακουργήματος για ενδεχόμενο δόλο, γιατί ήξερε σε τι κατάσταση ήταν τα τρένα. Δεν έφταιγε μόνο ο σταθμάρχης, καθώς μεγάλο μερίδιο ευθύνης έχουν και ανώτεροι του».
Έχοντας ζήσει τον απόλυτο πόνο, ο μπαμπάς της Ελπίδας είναι σε θέση να κρίνει την πολιτική κατάσταση με διαύγεια. Αναγνωρίζει ότι οι πολιτικοί τους κοροϊδεύουν μπροστά στα μάτια τους.
Η φωτογραφία της Ελπίδας στον τοίχο
«Δεν υπάρχουν Ερινύες για να κυνηγήσουν τον Καραμανλή για τα εγκλήματά του. Τέτοια γαϊδούρια δεν έχω δει ξανά. Εάν ήταν άνθρωπος με τσίπα θα είχε ήδη αυτοκτονήσει. Τον περιστοιχίζουν ψυχολόγοι που τον διαβεβαιώνουν ότι δεν φταίει καθόλου. Δικάζει τον εαυτό του και τον βγάζει αθώο. Το σιδηροδρομικό δίκτυο πουλήθηκε τζάμπα στην Hellenic Train και είδαμε τα αποτελέσματα. Ζούμε σε μία πουλημένη χώρα και κάποιοι κληροδότησαν στους νεότερους τα χρέη τους.
Η Προανακριτική ήταν στημένη. Μάθαμε όμως πολλά, γιατί βγήκανε πολλές πληροφορίες στο φως. Όσον αφορά το πόρισμα Καρώνη, ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης βιάστηκε να το εκθειάσει. Μου φαίνεται ότι το «αγόρασε». Ο καθηγητής Καρώνης περιγράφει στην τελευταία σειρά του πορίσματος ότι τα έλαια σιλικόνης δευτερογενώς συμμετείχαν στην πρόκληση της πυρκαγιάς. Αυτό λένε όλοι. Ο πρωτογενής παράγοντας μας ενδιαφέρει. Υπάρχουν τόσες γνωματεύσεις που κάνουν λόγο για πτητικό υγρό σαν το ξυλόλιο, τη βενζίνη, το τουλόλιο κλπ. Δεν είμαι ειδικός αλλά σαν μηχανικός γνωρίζω ότι το γράσο δεν αναφλέγεται. Η πυρόσφαιρα προκλήθηκε από ένα υλικό που η κυβέρνηση δεν θέλει να ανακοινώσει».
«Εκείνες τις ώρες, περιμέναμε μήπως παραλάβουμε ζωντανό παιδί»
Η συζήτηση μας οδηγεί σε ένα από τα χειρότερα πράγματα που κλήθηκε να διαχειριστεί η οικογένεια Χούπα αναφορικά με τον θάνατο της Ελπίδας: Η στιγμή που έμαθαν για τον τρόπο που σκοτώθηκε η κόρη τους. Ο μπαμπάς της Ελπίδας «σπάει» μπροστά μας όσο διηγείται τις παρακάτω στιγμές.
«Δεν με ενδιαφέρει προσωπικά να μάθω τι προκάλεσε τη φωτιά γιατί η Ελπίδα δεν κάηκε. Την παραλάβαμε σε ένα κουτί και είχαμε εντολή να μην ανοίξουμε το φέρετρο. Έστειλα δύο έμπιστους φίλους να δουν πώς ήταν η Ελπίδα. Δεν ήθελα να μου πουν σε τι κατάσταση ήταν η κόρη μου. Οι φίλοι μου όμως δεν άντεξαν και μου αποκάλυψαν τι είδαν. Το πόδι της Ελπίδας μου ήταν σπασμένο, κάτω στον αστράγαλο. Τα δαχτυλάκια της ήταν καμένα.
Η Ελπίδα Χούπα
Στο πρόσωπο της ήταν άσπρη, σαν να ήταν έτοιμη να σε φιλήσει. Ανασηκώνοντας το κεφάλι της, είδαν ότι είχε δύο βουλιάγματα στο κρανίο, ένα στα αριστερά και ένα στα δεξιά. Κάπου εκσφενδονίστηκε και σφήνωσε το κεφάλι της. Είχε ακαριαίο θάνατο. Εκείνες τις ώρες, περιμέναμε μήπως παραλάβουμε ζωντανό παιδί. Φρικτό πράγμα. Μόλις άρχισαν να με αγκαλιάζουν οι κοπέλες του Ερυθρού σταυρού, κατάλαβα ότι είχε έρθει το τέλος».
Η Ελπίδα στάθηκε άτυχη. Η κολλητή φίλη της και συμφοιτήτρια του μικρότερου γιου, του Κωνσταντίνου, η Μυρσίνη κατάφερε και επέζησε από τη σύγκρουση. «Η Μυρσίνη χρωστάει τη ζωή της σε μία γιατρό, τη θεία του Γεράσιμου που βρίσκεται ακόμη σε κόμμα και είναι ο μόνος επιζών του πρώτου βαγονιού της επιβατικής αμαξοστοιχίας. Έτρεξε αμέσως να συνδράμει ως γιατρός. Εκεί συνάντησε τον Θάνο Πλεύρη και τον σήκωσε στον αέρα. Του είπε να βρει αμέσως νευροχειρουργό, γιατί αλλιώς δεν θα ζούσε η Μυρσίνη. Χάρη σε αυτή τη γυναίκα, τα κατάφερε το κορίτσι. Πλέον έχει αναρρώσει».
Μεγάλο στήριγμα στον αγώνα του κυρίου Χούπα είναι η επικοινωνία που έχει με τους συγγενείς των θυμάτων. «Μιλάω με αρκετές οικογένειες και με βοηθάει πολύ. Έχουμε διαφωνίες λόγω του αντικειμένου. Οι άνθρωποι πιστεύουν ότι έχουμε φαγωμάρα, αλλά στην πραγματικότητα αυτή η φαγωμάρα αφορά ένα μικρό ποσοστό, γύρω στο 5%. Και τι έγινε; Είναι θέμα στρατηγικής και τακτικής της κάθε οικογένειας, διότι το κάθε παιδί είχε διαφορετικό θάνατο. Κάποια θύματα κάηκαν λόγω της πυρόσφαιρας και εάν δεν υπήρχε το καύσιμο θα είχαν ζήσει. Σε κάποια ηχητικά ντοκουμέντα ακούσαμε παιδιά να ζούνε μετά τη σύγκρουση των τρένων.
Ο ένας ήταν οδηγός της αμαξοστοιχίας, ο άλλος ελεγκτής, κάποιοι άλλοι ήταν επιβάτες. Έχουμε διαφορετικές περιπτώσεις. Λαμβάνοντας υπόψιν τον διαφορετικό χαρακτήρα όλων των συγγενών, προκύπτει ένα ανομοιόμορφο συνονθύλευμα. Έχουμε διαφωνίες μεταξύ μας και θα έρθει ώρα στο δικαστήριο να διαλευκανθούν όλα. Εμένα με θλίβει η στάση της κυβέρνησης. Αντί να ρίξουν άπλετο φως όπως λένε, ρίχνουν άπλετο σκοτάδι στην υπόθεση».
Με τη Μαρία Καρυστιανού μιλάω μόνο μία φορά τον χρόνο. Την είχα δει τα Χριστούγεννα και είχαμε πιει καφέ. Δεν χρειάζεται να επικοινωνούμε τόσο συχνά. Κάθε βράδυ όταν κλείνει το ιατρείο, λαμβάνει 50 κλήσεις. Τι να πρωτοκάνει η γυναίκα. Αν χρειαστεί κάτι, θα με πάρει τηλέφωνο. Όταν έγινε η συναυλία στο Καλλιμάρμαρο, μου είχε ζητήσει να τη βοηθήσω, γιατί «πνιγόταν». Είχαμε μιλήσει στο τηλέφωνο 5 η ώρα το πρωί. Το καλό με μένα είναι ότι χαίρω εκτίμησης από όλους. Ως μεγαλύτερος, ο λόγος μου έχει βαρύτητα», συμπληρώνει ο κύριος Χρήστος
Η Μαρία Καρυστιανού έχει δεχθεί μεγάλο πόλεμο για τον αγώνα που δίνει για τη δικαίωση της κόρης της.«Τα τρολάκια της κυβέρνησης έχουν πιάσει δουλειά. Επίτηδες συγκρίνουν τα Τέμπη με το Μάτι, τη Μάνδρα και τη Marfin για να φανούμε ότι εμείς είμαστε οι αριστεροί. Το κάθε έγκλημα είναι ξεχωριστό και έχει τη δική του αξία. Για ποιον λόγο η Καρυστιανού πρέπει να αναφερθεί στο Μάτι; Δεν είναι το αντικείμενό της. Έχει πέσει σύρμα να αποδομηθεί αυτή η γυναίκα. Λένε ψέματα ότι είχε χάσει την επιμέλεια των παιδιών της!».
Δείτε και αυτά