Μήνυμα αφύπνισης απέναντι στη λήθη έστειλε η Αναστασία, κόρη του Τάσου Ισαάκ, κατά την τελετή εγκαινίων του μνημείου αφιερωμένου στον πατέρα της και στον Σολωμό Σολωμού. Η Αναστασία υπενθύμισε ότι στις 11 Αυγούστου 1996, ο πατέρας της, άοπλος, ξυλοκοπήθηκε μέχρι θανάτου από βάρβαρους στην Κύπρο, με τη συνδρομή του κατοχικού στρατού, χρησιμοποιώντας ρόπαλα, πέτρες και ξύλα. Una publicación comparti…
Μήνυμα αφύπνισης απέναντι στη λήθη έστειλε η Αναστασία, κόρη του Τάσου Ισαάκ, κατά την τελετή εγκαινίων του μνημείου αφιερωμένου στον πατέρα της και στον Σολωμό Σολωμού. Η Αναστασία υπενθύμισε ότι στις 11 Αυγούστου 1996, ο πατέρας της, άοπλος, ξυλοκοπήθηκε μέχρι θανάτου από βάρβαρους στην Κύπρο, με τη συνδρομή του κατοχικού στρατού, χρησιμοποιώντας ρόπαλα, πέτρες και ξύλα.
Διαβάστε επίσης
H συγκλονιστική ομιλία της Αναστασίας Ισαάκ
Επισήμανε ακόμη πως «σήμερα, χιλιάδες συμπατριώτες μας περνούν στα κατεχόμενα για τσιγάρα, καύσιμα και μια ψευδαίσθηση πολυτέλειας». Τόνισε ότι, τόσα χρόνια μετά, δεν έχει γίνει ακόμη κατανοητό πως η τουρκική κατοχή επηρεάζει την καθημερινότητα, το παρόν και το μέλλον μας, ενώ πρόσθεσε ότι «ζούμε, δυστυχώς, σε μια μόνιμη παραίτηση, επειδή ποτέ δεν διεκδικήσαμε κάτι παραπάνω».
Στη συνέχεια ανέφερε πως, «οι δολοφόνοι του πατέρα μου και του Σολή κυκλοφορούν ελεύθεροι, χαρίζουν τις περιουσίες μας και εμείς συνεχίζομε να ζούμε σε ένα σάπιο τίποτα μιας κανονικότητας, που χτίστηκε πάνω στην λήθη και την αμνησία».
Πρόσθεσε πως, «ζούμε σε μια κατάσταση που δημιούργησαν οι δολοφόνοι γιατί ξεχάσαμε ποιοι πλήρωσαν με αίμα. Όχι, δεν δεχόμαστε η θυσία του Τάσου και του Σολωμού να πάνε χαμένες. Δεν δεχόμαστε να καπηλεύονται τα ονόματα των ηρώων, να οικειοποιούνται το φως τους, για να φωτίσουν το δικό τους σκοτάδι.
Δεν δεχόμαστε αυτοί που δεν κούνησαν το δαχτυλάκι τους για να συλληφθούν οι δολοφόνοι, να μιλούν για τη θυσία τους. Αυτοί που δεν ζήτησαν ούτε απολογία για εκείνες τις δολοφονίες και συμβιβάζονται με τους κατακτητές της πατρίδας μας».
Παράλληλα είπε πως, «κάποιοι άνθρωποι δεν ανεχόμαστε τη λήθη. Πέρασαν 29 χρόνια. Απαιτούμε όπως στήθηκε και αυτό το μνημείο, να αποδοθεί και δικαιοσύνη. Να συλληφθούν οι δολοφόνοι με σκοπό να ανοίξει και ο δρόμος της απελευθέρωσης».
«Γι’ αυτούς του δύο ήρωες ενωνόμαστε και συνεχίζουμε να αγωνιζόμαστε, ενάντια στη λύση. Για να βρούμε τον δρόμο στη Λάπηθο, στην Κερύνεια, την Αμμόχωστο, τη Μόρφου. Μέχρι εκεί που ήθελε να φτάσει ο πατέρας μου, μέχρι εκεί που έβλεπε ο Σολωμός ανεβαίνοντας στον ιστό της κατοχής», ανέφερε επίσης.
«Για τη μνήμη, την αξιοπρέπεια, την ελευθερία και την επιστροφή», κατέληξε με συγκίνηση η Αναστασία Ισάακ.
Δείτε και αυτά