
Σε ηλικία 84 ετών πέθανε ο αιδεσιμότατος και εμβληματικός ακτιβιστής των ανθρωπίνων δικαιωμάτων Τζέσε Τζάκσον, μία από τις πιο αναγνωρίσιμες προσωπικότητες του αμερικανικού κινήματος για την ισότητα. Η είδηση έγινε γνωστή μέσω ανακοίνωσης της οικογένειάς του, η οποία ανέφερε ότι έφυγε ήρεμα από τη ζωή στο σπίτι του, έχοντας στο πλευρό του τα αγαπημένα του πρόσωπα.Στο μήνυμά τους, τα παιδιά του περ…
Σε ηλικία 84 ετών πέθανε ο αιδεσιμότατος και εμβληματικός ακτιβιστής των ανθρωπίνων δικαιωμάτων Τζέσε Τζάκσον, μία από τις πιο αναγνωρίσιμες προσωπικότητες του αμερικανικού κινήματος για την ισότητα. Η είδηση έγινε γνωστή μέσω ανακοίνωσης της οικογένειάς του, η οποία ανέφερε ότι έφυγε ήρεμα από τη ζωή στο σπίτι του, έχοντας στο πλευρό του τα αγαπημένα του πρόσωπα.
Το τέλος μιας ιστορικής φωνής των πολιτικών δικαιωμάτων στις ΗΠΑ
Στο μήνυμά τους, τα παιδιά του περιέγραψαν έναν άνθρωπο που δεν περιορίστηκε ποτέ στον ρόλο του πατέρα ή του θρησκευτικού λειτουργού, αλλά αφιερώθηκε σε όσους δεν είχαν φωνή. Τόνισαν ότι η πίστη του στη δικαιοσύνη και την αλληλεγγύη ενέπνευσε εκατομμύρια ανθρώπους και κάλεσαν τον κόσμο να συνεχίσει τον αγώνα για τις αξίες που ο ίδιος υπηρέτησε μέχρι το τέλος της ζωής του.
Ο Τζάκσον αποτέλεσε μία από τις πιο κεντρικές μορφές της μεταπολεμικής αμερικανικής ιστορίας. Από νεαρή ηλικία συνδέθηκε με το κίνημα των πολιτικών δικαιωμάτων και βρέθηκε στο πλευρό του Μάρτιν Λούθερ Κινγκ Τζούνιορ, συμμετέχοντας σε διαδηλώσεις και δράσεις ενάντια στις φυλετικές διακρίσεις. Η παρουσία του εκείνη την εποχή τον καθόρισε, μετατρέποντάς τον σε έναν από τους βασικούς εκφραστές της μαύρης κοινότητας στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Η δράση του δεν περιορίστηκε στις διαδηλώσεις. Στη δεκαετία του 1970 ίδρυσε οργανώσεις που στόχο είχαν την οικονομική ενίσχυση και πολιτική εκπροσώπηση των Αφροαμερικανών, ενώ αργότερα ανέπτυξε διεθνή δραστηριότητα. Διαμεσολάβησε σε κρίσεις και συμμετείχε σε διαπραγματεύσεις για απελευθερώσεις ομήρων σε διάφορα σημεία του κόσμου, προσπαθώντας να χρησιμοποιήσει το κύρος του ως γέφυρα επικοινωνίας.
Το πολιτικό του αποτύπωμα έγινε ακόμη πιο έντονο τη δεκαετία του 1980, όταν διεκδίκησε το χρίσμα των Δημοκρατικών για την προεδρία των ΗΠΑ. Αν και δεν έφτασε ποτέ στον Λευκό Οίκο, οι εκστρατείες του θεωρήθηκαν ιστορικές: για πρώτη φορά ένας Αφροαμερικανός υποψήφιος κατέγραψε τόσο ισχυρή επιρροή στο εκλογικό σώμα, ανοίγοντας δρόμο για τις επόμενες γενιές πολιτικών. Πολλοί αναλυτές θεωρούν ότι συνέβαλε στη διαμόρφωση του πολιτικού τοπίου που δεκαετίες αργότερα επέτρεψε την εκλογή μαύρου προέδρου.
Παράλληλα, υπηρέτησε ως άτυπος εκπρόσωπος της Ουάσιγκτον στο Κογκρέσο και παρέμεινε ενεργός στη δημόσια ζωή μέσω παρεμβάσεων, ομιλιών και τηλεοπτικών εμφανίσεων. Δεν δίστασε να επικρίνει κυβερνήσεις, αστυνομικές πρακτικές και πολιτικές που θεωρούσε άδικες, ανεξαρτήτως κόμματος. Τα τελευταία χρόνια της ζωής του τα πέρασε αντιμετωπίζοντας σοβαρά προβλήματα υγείας. Είχε διαγνωστεί με εκφυλιστική νευρολογική ασθένεια παρόμοια με τη νόσο Πάρκινσον, ενώ είχε νοσηλευτεί και με επιπλοκές από κορωνοϊό. Παρά τις δυσκολίες, παρέμεινε ενεργός στον δημόσιο διάλογο και συμμετείχε ακόμη και σε διαμαρτυρίες, δείχνοντας ότι η δράση για εκείνον δεν σταματούσε με την ηλικία.
Η επιρροή του ξεπερνούσε τα σύνορα των Ηνωμένων Πολιτειών. Για πολλούς θεωρούνταν παγκόσμιο σύμβολο κοινωνικής δικαιοσύνης, ενώ είχε τιμηθεί με το Προεδρικό Μετάλλιο της Ελευθερίας, μία από τις υψηλότερες διακρίσεις της χώρας. Ο θάνατός του έρχεται σε μια περίοδο που στις ΗΠΑ συνεχίζεται η συζήτηση για τις ανισότητες και την αστυνομική βία, θέματα στα οποία αφιέρωσε όλη του τη ζωή. Με την απώλειά του κλείνει ένα σημαντικό κεφάλαιο της σύγχρονης ιστορίας των πολιτικών δικαιωμάτων. Ωστόσο, η κληρονομιά του παραμένει ζωντανή, όχι μόνο στις οργανώσεις και τις ιδέες που άφησε πίσω, αλλά και στη συλλογική μνήμη όσων επηρεάστηκαν από τη δράση του.
Δείτε και αυτά


