Η νέα μελέτη για την Ιερά Σινδόνη φέρνει στο φως στοιχεία που ανατρέπουν όσα γνωρίζαμε, ενισχύοντας ακόμα περισσότερο το μυστήριο γύρω από ένα από τα πιο αμφιλεγόμενα χριστιανικά κειμήλια.Οι επιστήμονες εντόπισαν DNA από φυτά, ζώα αλλά και ανθρώπους ινδικής καταγωγής πάνω στη Σινδόνη του Τορίνο, το ύφασμα που πολλοί πιστεύουν ότι τύλιξε το σώμα του Ιησού Χριστού μετά τη Σταύρωση. Τα αποτελέσματα π…
Η νέα μελέτη για την Ιερά Σινδόνη φέρνει στο φως στοιχεία που ανατρέπουν όσα γνωρίζαμε, ενισχύοντας ακόμα περισσότερο το μυστήριο γύρω από ένα από τα πιο αμφιλεγόμενα χριστιανικά κειμήλια.
Τι έδειξαν οι νέες αναλύσεις DNA
Οι επιστήμονες εντόπισαν DNA από φυτά, ζώα αλλά και ανθρώπους ινδικής καταγωγής πάνω στη Σινδόνη του Τορίνο, το ύφασμα που πολλοί πιστεύουν ότι τύλιξε το σώμα του Ιησού Χριστού μετά τη Σταύρωση. Τα αποτελέσματα παρουσιάστηκαν σε πρόσφατη μελέτη που δημοσιεύτηκε στο bioRxiv και δεν έχει ακόμη αξιολογηθεί από ομότιμους.
«Τα ευρήματά μας αναδεικνύουν τις συνθήκες διατήρησης του υφάσματος και τις περιβαλλοντικές αλληλεπιδράσεις του, προσφέροντας σημαντικές πληροφορίες για τις γενετικές παραλλαγές που εντοπίστηκαν και προέρχονται από πολλαπλές βιολογικές πηγές», ανέφερε η ερευνητική ομάδα, στην οποία συμμετείχε ο Τζιάνι Μπαρτσάτσια από το Πανεπιστήμιο της Πάντοβα.
Η ιστορία του υφάσματος και τα πρώτα ίχνη
Το ύφασμα, με διαστάσεις περίπου 4,4 επί 1,1 μέτρα, καταγράφηκε για πρώτη φορά στη Γαλλία το 1354 και θεωρείται ένα από τα πιο εμβληματικά αλλά και αμφιλεγόμενα χριστιανικά κειμήλια. Εδώ και αιώνες φυλάσσεται στον Καθεδρικό Ναό του Αγίου Ιωάννη του Βαπτιστή.
Παρόλα αυτά, μια ανάλυση του 1988 κατέληξε στο συμπέρασμα ότι κατασκευάστηκε μεταξύ 1260 και 1390, κάτι που απομακρύνει το ενδεχόμενο να σχετίζεται άμεσα με την εποχή του Χριστού — μια εκτίμηση που συνεχίζει να αμφισβητείται από μερίδα ερευνητών και θεολόγων.
Ένα μωσαϊκό dna από διαφορετικές εποχές
Για να εξετάσουν βαθύτερα την προέλευση της σινδόνης, οι επιστήμονες ανέλυσαν δείγματα που είχαν συλλεχθεί ήδη από το 1978. Τα αποτελέσματα αποκάλυψαν ένα πολύπλοκο «μωσαϊκό» DNA, που φαίνεται να προέρχεται από διαφορετικές χρονικές περιόδους και γεωγραφικές περιοχές.
Εντυπωσιακό είναι το γεγονός ότι περίπου το 40% του DNA φαίνεται να σχετίζεται με πληθυσμούς ινδικής καταγωγής. Αυτό μπορεί να σημαίνει είτε ότι το ύφασμα κατασκευάστηκε στην περιοχή της κοιλάδας του Ινδού είτε ότι ταξίδεψε μέσω εμπορικών διαδρομών μέχρι τη Μεσόγειο.
Οι ειδικοί επισημαίνουν ότι τα γενετικά ίχνη δείχνουν πως το ύφασμα ήρθε σε επαφή με πολλούς διαφορετικούς πληθυσμούς και περιβάλλοντα μέσα στους αιώνες.
Οι ενστάσεις και οι διαφορετικές απόψεις
Ωστόσο, δεν συμφωνούν όλοι με τα νέα συμπεράσματα. Ο Άντερς Γκέτερστρεμ από το Πανεπιστήμιο της Στοκχόλμης, που δεν συμμετείχε στη μελέτη, εμφανίζεται επιφυλακτικός.
«Δεν βλέπω λόγο να αμφισβητήσουμε ότι η σινδόνη είναι γαλλικής προέλευσης και χρονολογείται στον 13ο-14ο αιώνα», δήλωσε.
Τι άλλο βρέθηκε πάνω στη σινδόνη
Εκτός από ανθρώπινο DNA, οι αναλύσεις αποκάλυψαν ίχνη από διάφορα ζώα, όπως γάτες, σκύλους, κοτόπουλα, βοοειδή, ελάφια και ψάρια, αλλά και από έντομα. Παράλληλα, εντοπίστηκαν φυτικά κατάλοιπα από καρότα, σιτάρι και πατάτες, τα οποία πιθανότατα προστέθηκαν σε μεταγενέστερες περιόδους.
Η εκτεταμένη παρουσία ανθρώπινου DNA —ακόμη και από επιστήμονες που ήρθαν σε επαφή με το ύφασμα το 1978— δυσκολεύει σημαντικά την ταυτοποίηση του αρχικού γενετικού υλικού. Επιπλέον, η παρουσία βακτηρίων του δέρματος δείχνει ότι η σινδόνη έχει αγγιχτεί από πολλούς ανθρώπους κατά τη διάρκεια της ιστορίας της.
Νέες θεωρίες για την προέλευση της εικόνας
Την ίδια στιγμή, άλλες πρόσφατες έρευνες θέτουν νέα ερωτήματα για την αυθεντικότητα του κειμηλίου. Ο Βραζιλιάνος ειδικός στην ψηφιακή τρισδιάστατη απεικόνιση Σίσερο Μοράες υποστήριξε ότι η εικόνα που εμφανίζεται στη σινδόνη ίσως δεν προέρχεται από πραγματικό ανθρώπινο σώμα.
Σύμφωνα με την άποψή του, θα μπορούσε να είναι αποτύπωμα από ανάγλυφη επιφάνεια, πιθανόν έργο καλλιτεχνών του Μεσαίωνα, κάτι που αναζωπυρώνει τη συζήτηση γύρω από την προέλευση και την αυθεντικότητα της Ιεράς Σινδόνης.
Δείτε και αυτά