Τα όσα βίωσε στο Ιράν παραμένουν ζωντανά στη μνήμη της Δέσποινας Μοιραράκη.Η επιχειρηματίας μιλώντας στο Mega ανέφερε πως οι γυναίκες στο Ιράν αντιμετωπίζονται ως αντικείμενα, χωρίς ίσα δικαιώματα και άποψη, διαρκώς υπό καταπίεση. Γνωρίζουν πως είναι σχεδόν αδύνατο να υπερασπιστούν τον εαυτό τους, ακόμα και αν γίνουν θύματα εγκληματικής πράξης, όπως εκείνη που έζησε σε βιβλιοθήκη.«Ήρθε κάποιος, ο …
Τα όσα βίωσε στο Ιράν παραμένουν ζωντανά στη μνήμη της Δέσποινας Μοιραράκη.
Η επιχειρηματίας μιλώντας στο Mega ανέφερε πως οι γυναίκες στο Ιράν αντιμετωπίζονται ως αντικείμενα, χωρίς ίσα δικαιώματα και άποψη, διαρκώς υπό καταπίεση. Γνωρίζουν πως είναι σχεδόν αδύνατο να υπερασπιστούν τον εαυτό τους, ακόμα και αν γίνουν θύματα εγκληματικής πράξης, όπως εκείνη που έζησε σε βιβλιοθήκη.
«Ήρθε κάποιος, ο οποίος πήγε να μου επιτεθεί σeξουαλικά. Δεν το κρύβω. Πίσω από τη βιβλιοθήκη. Έβαλα τις φωνές, μαζεύτηκε όλος ο κόσμος».
Ο άντρας απομακρύνθηκε, αλλά ο φόβος από εκείνη τη στιγμή την ακολουθούσε σε κάθε της βήμα.
«Πηγαίνοντας εκεί, έπεσα στην ώρα που κάνουν την προσευχή τους. Κι εγώ, επειδή δεν ήταν κανείς, δεν έκανα κάτι το μεμπτό, κοιτούσα να δω τι βιβλία να πάρω».
Η εμπειρία της σε μια από τις πρώτες επισκέψεις της στο Ιράν την έκανε να συνειδητοποιήσει πλήρως τι σημαίνει να είσαι γυναίκα εκεί.
«Ο συνεργάτης μου με τη γυναίκα του, με περίμεναν στο αεροδρόμιο. Τι πιο φυσιολογικό, με το που τους είδα, να τους χαιρετήσω. Χαιρέτησα πρώτα δια χειραψίας τη Σακίνα και μετά πήγα να χαιρετήσω τον Άλι. Κι αυτόματα, ούτε καν το κατάλαβα, έρχεται μία γυναίκα αστυνόμος η οποία ήταν όλη μαυροφορούσα και μου κάνει μία ‘στοπ’. Μου λέει ο Άλι στα αγγλικά ότι Δέσποινα πρόσεχε απαγορεύεται ο χαιρετισμός. Δεν είμαστε εδώ στην Ευρώπη».
Κατά τη διάρκεια εκείνου του ταξιδιού, η ίδια συνελήφθη γιατί από το παραδοσιακό χιτζάμπ ξεχώριζε μια τούφα από τα μαλλιά της. Τελικά, απέφυγε τα χειρότερα με αυστηρή επίπληξη και αφέθηκε ελεύθερη χάρη στην παρέμβαση συνεργατών και τοπικών αξιωματούχων.
«Ξαφνικά πήγε να ανοίξει μία πόρτα για να βγει μία γυναίκα να μας προσφέρει τσάι. Δεν θα ξεχάσω στη ζωή μου ποτέ πώς της μίλησε, ο άντρας της ήταν, ο πατέρας της ήταν; Εξαφανίστηκε. Επειδή δεν ρώτησε να ανοίξει την πόρτα για να φέρει τον δίσκο, αυτό ήτανε πάρα πολύ μεγάλο σφάλμα».
Η επιχειρηματίας τονίζει ότι οι γυναίκες στερούνται ίσα δικαιώματα σε θέματα διαζυγίου, κληρονομιάς και επιμέλειας παιδιών, ενώ η καταπίεση του θεοκρατικού καθεστώτος έχει οδηγήσει πολλές μακριά από το Ιράν.
Η μαρτυρία της Δέσποινας Μοιραράκη προστίθεται σε εκείνες δεκάδων άλλων γυναικών, οι οποίες καταγράφουν την καθημερινή καταπίεση μετά την άνοδο των μουλάδων στην εξουσία, με όσες διαφωνούν να μπαίνουν στο στόχαστρο.
Δείτε και αυτά