
Η Μαρία Καρυστιανού, η οποία έχει αναδειχθεί σε σύμβολο του αγώνα για δικαιοσύνη μετά την εθνική τραγωδία των Τεμπών, επέλεξε τη φετινή Γιορτή της Μητέρας για να στείλει ένα βαθιά συγκινητικό και ταυτόχρονα ηχηρό μήνυμα.Μνημονεύοντας την πολυαγαπημένη της κόρη, Μάρθη, η οποία έχασε τη ζωή της στο σιδηροδρομικό δυστύχημα, η κυρία Καρυστιανού μοιράστηκε τις σκέψεις της μέσα από μια ανάρτηση που αποτ…
Η Μαρία Καρυστιανού, η οποία έχει αναδειχθεί σε σύμβολο του αγώνα για δικαιοσύνη μετά την εθνική τραγωδία των Τεμπών, επέλεξε τη φετινή Γιορτή της Μητέρας για να στείλει ένα βαθιά συγκινητικό και ταυτόχρονα ηχηρό μήνυμα.
Μνημονεύοντας την πολυαγαπημένη της κόρη, Μάρθη, η οποία έχασε τη ζωή της στο σιδηροδρομικό δυστύχημα, η κυρία Καρυστιανού μοιράστηκε τις σκέψεις της μέσα από μια ανάρτηση που αποτυπώνει τον ανείπωτο πόνο αλλά και την αδιαπραγμάτευτη αποφασιστικότητα μιας μητέρας που ζητά δικαίωση. Σε μια περίοδο που το όνομά της βρίσκεται στο επίκεντρο της πολιτικής επικαιρότητας εν αναμονή ανακοινώσεων για νέες πρωτοβουλίες, η ίδια ξεκαθάρισε πως η προσωπική της απώλεια παραμένει ο κεντρικός άξονας και η κινητήριος δύναμη κάθε της ενέργειας.
Μαρία Καρυστιανού: Η ανάρτηση που ράγισε καρδιές
Μάρθη μου,
σήμερα η σκέψη μου σταματά σε εκείνα τα πρωινά που δεν ξημέρωσαν με το χαμογελό σου και στα «σ’ αγαπώ» που έμειναν μετέωρα στον αέρα.
10 Μαίου, ύμνος στο πιο ιερό πρόσωπο στη ζωή μας και στην πιο ανιδιοτελή αγάπη.
Εκείνη που δεν σταματά στην απώλεια, αλλά συνεχίζει να αναπνέει μέσα από τον αγώνα για ένα καλύτερο αύριο.
Για εμένα, η μητρότητα ξαφνικά άλλαξε μορφή.
Έγινε η απόφαση να μην επιτρέψω στη λήθη να σβήσει τη δικαίωση.
Η σημερινή ημέρα τιμά την πιο δυνατή αγκαλιά που νικάει τον χρόνο.
Κλείνεις τα μάτια και νιώθεις το παιδί σου να κρατά το χέρι σου και έτσι παίρνεις δύναμη να συνεχίσεις να στέκεσαι όρθια.
Και έτσι η μητρότητα μετατρέπεται σε ανάγκη να πολεμάς για τον κόσμο που στερήθηκαν άδικα τα παιδιά.
Και έτσι τα τα δάκρυα και ο πόνος γίνονται κουράγιο.
Οι αναμνήσεις γίνονται φάρος που καθοδηγεί.
Έτσι η αγάπη δεν τελειώνει εκεί που σταματά η ανάσα, αλλά εκεί που σταματά η μνήμη.
Γιατί η μάνα δεν είναι μόνο αυτή που ανατρέφει, είναι και αυτή που περιφρουρεί τα παιδιά της, ακόμα κι όταν εκείνα δεν μπορούν πια να μιλήσουν.
Χρόνια Πολλά στις γλυκές
μητέρες που παλεύουν μόνες με τις σκιές, που δεν δέχονται το «έτσι είναι τα πράγματα», που γίνονται η φωνή εκείνων που έφυγαν άδικα, που κρατούν την ελπίδα ζωντανή μέσα από τα ερείπια, που μετατρέπουν τον πόνο σε ασπίδα για τα παιδιά όλου του κόσμου.
Στις μητέρες που δεν λύγισαν, που δεν συμβιβάστηκαν και που διδάσκουν πως η αγάπη της μάνας είναι η πιο ανίκητη δύναμη.
Στις μητέρες που κοιτούν τον ουρανό και χαμογελούν με πόνο, αλλά και σε εκείνες που η αγκαλιά τους είναι το μόνο ασφαλές καταφύγιο στον κόσμο.
Και η δική μας “γιορτή” θα έρθει τη μέρα που τα παιδιά μας θα είναι περήφανα για τον κόσμο που τους παραδώσαμε.
Μέχρι τότε, κάθε μέρα είναι μια μέρα ευθύνης και επίμονου αγώνα που δεν θα σταματήσουμε, παρά μόνο αν πετύχουμε τη δικαίωση.
Τη δικαίωση για τα παιδιά όλου του κόσμου!
Διαβάστε επίσης
Το μήνυμα της Μαρίας Καρυστιανού ολοκληρώθηκε με την επισήμανση ότι η οριστική δικαίωση είναι ο μοναδικός δρόμος για να ησυχάσουν οι ψυχές των θυμάτων και να βρουν μια χαραμάδα ελπίδας οι οικογένειές τους. Παρά τις δυσκολίες και το βάρος των αναμνήσεων που αποκτούν μεγαλύτερη ένταση σε τέτοιες επετείους, η στάση της παραμένει ακλόνητη. Η υπόθεση των Τεμπών παραμένει μια ανοιχτή πληγή για την ελληνική κοινωνία, και η φωνή της κυρίας Καρυστιανού ανήμερα της Γιορτής της Μητέρας λειτούργησε ως μια κραυγή συνείδησης που καλεί σε αφύπνιση και διαρκή διεκδίκηση της διαφάνειας και της απονομής δικαιοσύνης.
Δείτε και αυτά


