Η Ελευθερία Σιφναίου έφυγε από τη ζωή έπειτα από σοβαρή ασθένεια, την οποία είχε επιλέξει να αντιμετωπίσει μακριά από τη δημοσιότητα. Το μοντέλο που ξεχώρισε στις αρχές της δεκαετίας του 2000 αφήνει πίσω τον γιο της, Κωνσταντίνο, και ανθρώπους που τη θυμούνται για τη δημιουργικότητα, την καλοσύνη και την αγάπη της για τα ζώα.Η είδηση του θανάτου της προκάλεσε θλίψη σε φίλους και συνεργάτες από τον…
Η Ελευθερία Σιφναίου έφυγε από τη ζωή έπειτα από σοβαρή ασθένεια, την οποία είχε επιλέξει να αντιμετωπίσει μακριά από τη δημοσιότητα. Το μοντέλο που ξεχώρισε στις αρχές της δεκαετίας του 2000 αφήνει πίσω τον γιο της, Κωνσταντίνο, και ανθρώπους που τη θυμούνται για τη δημιουργικότητα, την καλοσύνη και την αγάπη της για τα ζώα.
Η είδηση του θανάτου της προκάλεσε θλίψη σε φίλους και συνεργάτες από τον χώρο της μόδας. Ανάμεσά τους η Δωροθέα Μερκούρη, η οποία μίλησε για τη φιλία τους και αποκάλυψε ότι αγνοούσε πόσο σοβαρά άρρωστη ήταν η Ελευθερία τους τελευταίους μήνες.
Τα πρώτα βήματα στο Μιλάνο και η διάκριση του 2002
Η Ελευθερία Σιφναίου γεννήθηκε στην Αθήνα και μπήκε στον χώρο της μόδας σε νεαρή ηλικία. Ξεκίνησε την επαγγελματική της πορεία στο Μιλάνο, ενώ το 2002 κέρδισε τον τίτλο «Europe Face of the Year», μια διάκριση που βοήθησε να γίνει ευρύτερα γνωστή.
Τα χαρακτηριστικά του προσώπου της και η ευκολία με την οποία προσαρμοζόταν στις ανάγκες κάθε φωτογράφισης τής άνοιξαν τον δρόμο για συνεργασίες σε πασαρέλες, διαφημιστικές καμπάνιες και περιοδικά.
Στην καριέρα της συνεργάστηκε με γνωστούς σχεδιαστές και οίκους μόδας. Για ένα διάστημα έζησε και εργάστηκε στο Παρίσι, αποκτώντας εμπειρίες και εκτός Ελλάδας.
Στις εμφανίσεις της περιλαμβανόταν και η συμμετοχή της σε επίδειξη του Λάκη Γαβαλά το 2010. Σταδιακά, ωστόσο, άρχισε να απομακρύνεται από το μόντελινγκ και να στρέφεται σε άλλες μορφές δημιουργίας.
Ο γιος της και η στροφή στις χειροποίητες δημιουργίες
Το 2004 απέκτησε τον γιο της, Κωνσταντίνο. Η μητρότητα αποτέλεσε σημαντικό κεφάλαιο στη ζωή της και, δύο χρόνια αργότερα, η προετοιμασία της βάφτισής του έγινε η αφορμή για μια νέα επαγγελματική αρχή.
Το 2006 άρχισε να κατασκευάζει χειροποίητα διακοσμητικά και αξεσουάρ. Η ενασχόληση αυτή εξελίχθηκε σε δουλειά, καθώς αξιοποίησε τις σπουδές της στο μάρκετινγκ και στη διακόσμηση εσωτερικών χώρων για να δημιουργήσει την επιχείρηση «Passion Fruit».
Μέσα από αυτή ανέλαβε τη διακόσμηση γάμων και βαφτίσεων, δίνοντας έμφαση στις χειροποίητες λεπτομέρειες. Είχε επιμεληθεί, μεταξύ άλλων, τη βάφτιση της πρώτης κόρης της Μπέττυς Μαγγίρα, με την οποία διατηρούσε μακροχρόνια φιλία.
Τα τελευταία χρόνια αφιερώθηκε περισσότερο στην κεραμική και στις εικαστικές κατασκευές. Τον Νοέμβριο του 2024 παρουσίασε έργα της στην γκαλερί Μεντίνα της Ρώμης, συνεχίζοντας την καλλιτεχνική της δραστηριότητα και στο εξωτερικό.
Η Δωροθέα Μερκούρη για τη φιλία τους και τα αδέσποτα
Μιλώντας στο TLIFE, η Δωροθέα Μερκούρη εξήγησε ότι η κοινή αγάπη τους για τα ζώα τις έφερε ξανά κοντά, έπειτα από χρόνια κατά τα οποία είχαν χάσει την επαφή τους.
Η Ελευθερία Σιφναίου φρόντιζε αδέσποτες γάτες και είχε υιοθετήσει από τη φίλη της ένα μαύρο γατάκι, τον Μπούμα. Η Δωροθέα Μερκούρη αναφέρθηκε και στη φροντίδα των ζώων που άφησε πίσω της.
«Με την Ελευθερία κάναμε και παρέα. Ξαναβρεθήκαμε μετά από πάρα πολλά χρόνια γιατί είχε και αυτή την αντίστοιχη αγάπη που έχω και εγώ για τα αδέσποτα γατάκια. Μάλιστα, είχε υιοθετήσει ένα μαύρο γατάκι από μένα, τον Μπούμα, τον οποίο τώρα πρέπει να δούμε αν ο Κωνσταντίνος θέλει να τον κρατήσει ή χρειάζονται βοήθεια. Έχει τρία γατάκια»
Η ίδια θέλησε να μάθει αν ο Κωνσταντίνος μπορεί να αναλάβει τη φροντίδα του Μπούμα ή αν χρειάζεται υποστήριξη, θυμούμενη το ενδιαφέρον που έδειχνε η φίλη της για τα αδέσποτα.
Τα κεραμικά πιατάκια και η σκέψη να της τηλεφωνήσει
Η Δωροθέα Μερκούρη περιέγραψε και μια στιγμή από το προηγούμενο βράδυ, όταν κοιτούσε κεραμικά πιατάκια που της είχε φτιάξει η Ελευθερία.
Όπως είπε, θαύμαζε το ταλέντο και την αισθητική της φίλης της. Εκείνη συνήθιζε να δημιουργεί μικρά αντικείμενα με τα ονόματα των γατιών της. Βλέποντάς τα, ένιωσε έντονα την ανάγκη να επικοινωνήσει μαζί της.
«Το σπίτι της έχει φοβερό γούστο, κάνει φανταστική δουλειά με τα κεραμικά. Μου έφτιαχνε πιατάκια με τα ονόματα των γατιών μου και χθες το βράδυ κοιτούσα τα πιατάκια και είπα “Δωροθέα, πρέπει να πάρεις την Ελευθερία”, με ένα πολύ περίεργο συναίσθημα. Ένα πολύ δυνατό συναίσθημα. Όχι κακό, ούτε καλό, όμως ήταν πολύ δυνατό που είπα ότι πρέπει να πάρω την Ελευθερία»
Η ανάμνηση αυτή τη συγκίνησε ιδιαίτερα όταν πληροφορήθηκε τον θάνατό της, καθώς η σκέψη να της τηλεφωνήσει είχε έρθει ενώ παρατηρούσε αντικείμενα φτιαγμένα από τα χέρια της.
Η ασθένεια που είχε κρατήσει κρυφή και η τελευταία τους συνάντηση
Τους τελευταίους μήνες, η επικοινωνία ανάμεσα στις δύο γυναίκες είχε αραιώσει. Η Δωροθέα Μερκούρη εξήγησε ότι μέχρι τότε αντάλλασσαν συχνά μηνύματα και ηχητικά, γι’ αυτό και η απομάκρυνση της φίλης της την είχε προβληματίσει.
Αρχικά αναρωτήθηκε μήπως την είχε ενοχλήσει με κάποια συμπεριφορά της. Όπως παραδέχτηκε, δεν γνώριζε ότι η Ελευθερία αντιμετώπιζε μια τόσο σοβαρή ασθένεια.
«Είχε φύγει από την παρέα μου τους τελευταίους μήνες. Δηλαδή πάντα μου έγραφε, πάντα μιλάγαμε, έστω και με μηνύματα, με φωνητικά. Την είχα χάσει και νόμιζα ότι είχε κάτι, ότι την είχα εκνευρίσει με κάτι. Δεν ξέρω. Πάντα νιώθω ότι κάτι κακό έχω κάνει εγώ. Δυστυχώς έτσι είμαι. Αλλά τελικά ήταν πολύ άρρωστη και δεν ήθελε να το πει σε κανέναν»
Η τελευταία τους συνάντηση, όπως θυμήθηκε, πρέπει να ήταν τον Φεβρουάριο. Είχαν επισκεφθεί τους γονείς της Ελευθερίας, που ζουν εκτός Αθηνών, και είχαν κάνει αγορές από μια βιολογική φάρμα.
Η Δωροθέα Μερκούρη επέστρεψε με τη σκέψη της σε εκείνη την ημέρα, μιλώντας για τον τρόπο με τον οποίο θέλει να θυμάται τη φίλη της.
«Ήταν νομίζω τον Φεβρουάριο. Είχαμε πάει και στους γονείς της. Είχαμε πάει εκδρομή γιατί οι γονείς της μένουν εκτός Αθηνών και είχαμε ψωνίσει από μια βιολογική φάρμα. Είχε έρθει σπίτι μου και μετά πήγαμε. Είχα ξανασυνδεθεί μαζί της μετά από πάρα πολλά χρόνια γιατί είναι πάρα πολύ καλή ψυχή. Είναι πολύ καλή γυναίκα η Ελευθερία και εγώ θέλω να τη θυμάμαι έτσι, λαμπερή, με συγκλονιστική δημιουργικότητα, με πάρα πολλή αγάπη για όλους και για όλα τα πλάσματα»
Στα λόγια της κυριάρχησαν οι κοινές αναμνήσεις, η δημιουργικότητα της Ελευθερίας και η φροντίδα που έδειχνε στους ανθρώπους και στα ζώα γύρω της.
«Οι άνθρωποι να είμαστε μαζί και στο καλό και στις δύσκολες στιγμές»
Κλείνοντας τις δηλώσεις της, η Δωροθέα Μερκούρη στάθηκε στην ανάγκη να υπάρχει συμπαράσταση και στις πιο δύσκολες περιόδους.
Εξήγησε ότι καταλαβαίνει πως ένας άνθρωπος μπορεί να θέλει να προστατεύσει τους φίλους του από τη στενοχώρια ή να δυσκολεύεται να μοιραστεί όσα περνά. Η ίδια, όμως, θα ήθελε να είχε τη δυνατότητα να σταθεί δίπλα στην Ελευθερία τους μήνες της ασθένειάς της.
«Θέλω να είμαι δίπλα στους ανθρώπους που με αγαπάνε και στον πόνο. Μπορεί να μη θέλω να με δουν έτσι, μπορεί να μη θέλω να τους δώσω στεναχώρια. Όχι, εμένα θα ήταν χαρά μου να ήμουν κοντά της αυτούς τους μήνες που υπέφερε. Πραγματικά το λέω αυτό. Αυτό είναι το μήνυμα, νομίζω. Οι άνθρωποι να είμαστε μαζί και στο καλό και στις δύσκολες στιγμές και κοντά στον θάνατο».
Η Ελευθερία Σιφναίου είχε επιλέξει τα τελευταία χρόνια μια καθημερινότητα μακριά από τη δημοσιότητα, με επίκεντρο τον γιο της και την καλλιτεχνική της δουλειά. Από τις διεθνείς πασαρέλες πέρασε στη διακόσμηση εκδηλώσεων και αργότερα στην κεραμική, βρίσκοντας διαφορετικούς τρόπους να εκφράζεται δημιουργικά.
Οι φίλοι και οι συνεργάτες της την αποχαιρετούν κρατώντας τις αναμνήσεις από τη διαδρομή της στη μόδα, αλλά και από την προσωπική σχέση που είχαν μαζί της.
Η κηδεία της θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο 7 Νοεμβρίου, στον Προφήτη Ηλία στη Ροδόπολη.
Δείτε και αυτά